Historia

Pierwsze ślady osadnictwa pochodzą jeszcze z czasów neolitu, z VIII-VII wieku p.n.e.. Osiedliła się tam ludność kultury łużyckiej. W średniowieczu zamieszkiwali te tereny Ślężanie, ale śladów w historii, dotyczących powstania miasta, należy szukać trochę później, bo około X wieku, kiedy to na przecięciu się dwóch wielkich szlaków handlowych zaczęła powstawać osada. Na początku XI wieku Wrocław był już największym grodem śląskim i jednym z największych w Polsce. W XII wieku Henryk brodaty rozpoczął rozbudowę miasta oraz wyznaczył miejsce, przeznaczone do handlu, znajdujące się w centrum Wrocławia. Niedaleko rynku, na obecnym Placu Solnym, istniało miejsce, w którym odbywał się handel solą.

Wrocław uzyskał prawa miejskie dopiero w XIII wieku, w 1241 roku, a już pod koniec XIV wieku było jednym z największych miast w Europie, porównywalne nawet z Wiedniem.

Do 1618 roku, czyli do wybuchu wojny trzydziestoletniej, miasto kwitło, jednak nie osczędziły go zniszczenia wojenne. Zostałojednak odbudowane i z powrotem stało się jednym z najbardziej znaczących miast w Europie. Dopiero w 1741 roku zostało zajęte przez Prusaków Fryderyka II, który zniósł wszystkie przywileje, jakie miasto posiadało.

W XIX wieku granice miasta zostają przesunięte za tereny podmiejskie, a następnie po I wojnie światowej o kolejne. Wtedy też powstały osiedla mieszkańców na Sępolnie, Biskupinie, Popowicach i Książu Małym.

Po drugiej wojnie światowej miast było całkowicie zrujnowane w rezultacie ataków wojsk rosyjskich i polskich. Znalazło się również z powrotem w granicach Polski. W latach 70 XX wieku miasto ponownie rozszerzono o następne dzielnice.

Ważną datą w dziejach miasta jest również lipiec 1997 roku, kiedy to po trwających długi czas opadach, miasto nawiedziła powódź tysiąclecia. Spora część domów uległa zalaniu, podtopieniu bądź zawaleniu pod wpływem napierającej wody. Do tej pory miasto udało się w większości odbudować, odrestaurowano fasady budynków, kamienice przy rynku, na co do tej pory nie było pieniędzy, co pozwoliło stworzyć jedno z najbardziej urokliwych miejsc w mieście.

W historii miasta oprócz powodzi, zdarzały się również wielkie pożary, nawiedzające miasto z niesamowitą regularnością. Źródła pożarów były różne: wynikały z niedopatrzenia, w wyniku wybuchów składów broni bądź w wyniku agresji wroga. Największe pożary trawiły miasto pod koniec II wojny światowej, w wyniku których z miasta została w zasadzie jedynie sterta dymiących gruzów

Wir benutzen Cookies um die Nutzerfreundlichkeit der Webseite zu verbessen. Durch Deinen Besuch stimmst Du dem zu.